I wanna hold her in my arms. But just couldn’t. If I could just tell her how much she mean to me.
(Source: cpaitlogpugo)
(Source: cpaitlogpugo)
Kung di niyo naitatanong, at referring na rin sa post na ito, ang pangalan ng ka-MU ko nuong highschool ay Stephanie or aka Steph.
Wala lang, akala ko talaga may Tumblr itong Ex-MU ko haha (as if may Ex-MU sa dictionary). Naku! Makikita lang niya kaemohan ko para dun sa MU ko naman sa college. Baka mag-assume siya! Duh! Haha.
Itong si Steph pala, maikwento na rin, ay:
- Una kong nakahawakang palad.
HHWOTB kumbaga. Holding Hands While On The Bus. Sabay kasi kami umuwi nuon at parehas ng bus na sinasakyan. Naalala ko pa nga yung unang araw na hinawakan ko yung kamay niya. Kabdo ako nun! Gusto ko kasi talagang hawakan ang kamay niya nuon. E naglakas ng loob na hawakan ang kanyang kamay. Aba! Di naman ako sinita! Gusto rin ata! Hahaha.
At mula nuon ay inaraw-araw ko na yun hahaha.
- Unang nakiss sa cheeks.
Pwera sa mommy and dad ko huh? Siyempre silang dalawa ang lagi kong kinikiss (magpahanggang ngayon na 22 na ako haha).
Yung kay Steph, pag magkasabay kami e, chancing talaga ako. Pakiss-kiss sa cheeks. Haha. Di rin siya nag-oobject! Edi sige lang! Haha.
- Unang nakiss sa lips.
Nag-initiate akong ikiss siya sa lips. At dahil sa napapanuod ko sa TV nuon na kailangan ata pumikit habang nagkikiss, pumikit naman ako. Pero sa pagpikit ko siyempre di ko siya makita. Dapat pala hinawakan ko ang mukha niya! No hands ko kasi siya hinalikan e. Smack lang ata yun! Di ko kasi talaga naramdaman e. Hehehe.
- Nangayari ang mga ito 1 month before graduation namin sa Highschool.
Hoy! Baka naghihintay ka para sa unang CHORVA ha!?! Naisip ko yun pero may control naman ako noh?! Hahaha.
Yun nga! Nangyari ang lahat nang yan nung last month namin sa Highschool. Torpe kasi ako e. Walang lakas ng luob.
Pero at least di ba?! Dahil sa kanya ay nasiyahan ako sa huling buwan ko sa highschool.
Pero pagkatapos ng graduation ay nagkaroon ng isyu na hindi na na-follow up ang aming love story. Nagselos kasi siya.
PAUNAWA:
“I remember her, but not the feelings anymore”
- Sir Sarip Macmod
Baka isipin niyo bitter pa rin ako ha?! Hindi na uy. Nakaget-over na ako sa kanya simula nung 2nd year college pa. Na-credit ko na siya sa puso ko. 1 year din yung getting over ko nun ah?! Tae, MU pa nga lang nahirapan na akong mag-get-over, pano pa kaya kung naging KAMI talaga?!
Dami kasing mga una kong na-experience sa kanya e.
Napakwento lang.. Hehe..
Isa moment sa buhay ng torpeng ito..
Sa text ko ata nabasa tong quote na to eh.
But beware! In the end kasi parang nagiging MANHID ka na.
(Random lang to! Hindi ako to! Hindeeee!!!)
Baka makornihan kayo rito pero,
Gusto ko kasi i-prove yung “one and only”..
Magagawa ko kaya yun? Makakaya ko kaya?
Maisasagawa ko ba ito sa isang mundong tila ang pagkakamali ay isang parte na lamang ng buhay? Na tila trial and error ay normal lang sa pag-ibig?
Ang corny noh?
Susubukan ko..
I
Kailan ba ako huling kinilig?
Kailan yung mayroon akong iniibig?
Yung laging ngalan niya ang laman ng aking bibig?
Na nagpapabilis ng tibok ng aking dibdib?
II
Yung palaging siya ang nakikita?
Sa bawat lingon, siya lang talaga?
Yung laging nais siya’y makasama?
Bawat ngiti niya, nagdudulot ng saya?
III
Napakalungkot ko lang talaga,
Napapa-emo, kumbaga.
Binuhos ko na lang talaga sa isang tula,
Ngunit di nabawasan, lungkot na nadarama.
When I told you I love you, I lied.
How could that be love, when actions are not in sight?
When I hold your hand and confessed,
You’ve said the words I didn’t expect.
“How would I know if I didn’t try?”
Words that linger and makes me cry.
Now I know, I can’t turn back time,
I lost my chance, I’m happy you’re fine.
As you continue with your life, remember this,
I loved you, but never did my best.
